Latest Message: 16 hours, 19 minutes ago
|
แม่จ๋า
บทกวี : niyom185
เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้วแว่วมาจากคอน แม่ต้องตื่นนอนตั้งแต่ไก่โห่ เข้าครัวทำกับข้าวใส่ปิ่นโต แสงทองยังไม่โผล่แม่ต้องทำงาน ดาวประกายพฤกษ์จับตีนขอบฟ้า แม่หาบคอนข้าวกล้ากลางผืนนาโล่ง กระดูกของชาติผุพังจนหลังโกง เพื่อเชื่อมโยงสอนลูกให้ถูกทาง กับภาระหนักคอนหาบบนสองบ่า แม่ไม่เคยบ่นว่าให้ลูกเห็น มีเพียงรอยยิ้มอุ่นซึ้งชื่นเย็น สอนให้เห็นความเข้มแข็งและอดทน นี่แหละคือแม่ของฉัน จากวันนั้นจนวันนี้ไม่แปรเปลี่ยน ฤดูกาลเปลี่ยนผ่านมาหมุนเวียน แม่ยังเพียรหมั่นสร้างธรรมหมั่นสร้างงาน เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้วแว่วมาจากคอน ลูกชายไม่ได้นอนอยู่บ้านหลังอุ่น ไม่ได้ตื่นงัวเงียเสียงแม่เรียกอ่อนละมุน มีเพียงน้ำตาอุ่นๆหล่นไหลยามไกลบ้าน น้ำตาอุ่นๆหล่นไหลเมื่อคิดถึงแม่…




















































